Connect with us

Featured

Watanzania tulishindwa mtindo wa muziki, Vazi la Taifa litawezekana?

Published

on

MWAKA 1999 nilikuwa mmoja wa waandishi niliyeshiriki kuhimiza kuwepo kwa mtindo wa taifa wa muziki badala ya kila bendi kupiga kivyake vyake na kushindwa kuupa taswira ya utaifa muziki wetu, hasa wa dansi.

Ninakumbuka hoja kampeni hizo zilisimamiwa vyema na Mkurugenzi wa Tanzania One Theatre (TOT) Kapteni (mstaafu) John Komba, ambaye kwa sasa ni Mbunge wa Mbinga Magharibi.

Kapten John Komba Jukwaani

Bendi na wasanii wengi wakaingia kambini, wakajifua na kuucheza mtindo wa Achimenengule, wenye asili ya Kusini mwa Tanzania, ambao kwa mtazamo wa wahusika waliousimamia, ndio uliokuwa ukipigiwa upatu uwe mtindo wa taifa wa muziki.

 

Tamasha kubwa likafanyika pale Diamond Jubilee, wasanii wakiwa wamelipwa fedha za kutosha kwa maandalizi na ushiriki, wakacheza na watu wakapiga makofi – siyo kushangilia kupatikana kwa mtindo mpya – bali kuona jinsi akina dada walivyokuwa wakikatika viuno jukwaani, kila mmoja kwa jinsi alivyojifunza kuucheza mtindo huo.

 

Baada ya tamasha hilo, filamu ikafika mwisho! Hakuna maswali wala hoja, na mtindo huo nao ukabaki historia, kwa sababu hakuna aliyeufuatilia wala matokeo yaliyoonyesha kwamba umepitishwa kuwa ndio mtindo wa muziki wa Tanzania.

 

Kapteni Komba hakutaka kushindwa, hivyo akatumia fursa hiyo kuanzisha bendi ya TOT akiutumia mtindo wa Achimenengule kama staili yake ya utambulisho. Akaizungusha mikoani kote, huku wasanii kama Juma Abdallah ‘Jerry’ aliyekuwa akipiga kinanda kwenye taarab na kwaya, akigeuka kuwa mwimbaji na mcheza shoo mahiri akishirikiana na Abdul Misambano.

 

Baadaye nikatafakari na kuona kumbe kuna ugumu katika kuunda kitu cha namna moja katika mkusanyiko wa tamaduni nyingi nchini Tanzania. Bendi nyingi zilizovuma huko nyuma zilikuwa na mitindo mbalimbali ambayo ama ilitokana na ngoma za makabila ya wanamuziki waliokuwa wakiziimbia au matukio ya wakati huo.

 

Patrick Balisidya na bendi yake ya Afro 70 alitamba na mtindo wa ‘Afrosa’ ambao ulikuwa ni kifupisho cha bendi yake. Tabora Jazz ilitamba na ‘Segere Matata’ kama mtindo wa Kinyamwezi, mitindo ya ‘Msondo’ wa Nuta Jazz, ‘Sikinde’ wa Mlimani Park na ‘Ndekule’ wa OSS yote ilibuniwa kwa nyakati tofauti na Mwalimu Muhidin Gurumo, ikielezwa kwamba ni mitindo ya kabila la Kizaramo anakotokea nguli huyo wa muziki nchini na imeendelea kudumu hadi leo isipokuwa Ndekule ambayo bendi yake ilikwishakufa.

 

Urafiki Jazz walikuwa na mtindo wa ‘Ikarus Kumbakumba’ ambao si wa kabila isipokuwa waliufananisha na ujio wa magari marefu ya UDA wakati ule ambayo yaliitwa Ikarus, na kadhalika. Hivyo isingewezekana hoja ya kapteni Komba ikashinda katika taifa lenye tamaduni nyingi na mitazamo tofauti, kwa sababu hata walipojifananisha na wenzao wa ‘Zaire’ hawakuwa wamefanya utafiti.

 

‘Zaire’ midundo ya muziki wao inaendana, lakini staili za uchezaji kama Kwasa Kwasa, Ndombolo ya Solo, Ikibinda Nkoi na kadhalika zimo kwenye vibwagizo tu na siyo kwenye rhythm ya muziki, ndiyo maana hata kama Diblo Dibala ataweka kibwagizo cha ‘Nyekese’, bado midundo yake itarandana na ile ya Soukous Stars.

 

Mzaha

 

Hivi sasa nchini Tanzania kunaendelea na mzaha wa kutafuta ‘Vazi la Taifa’, kampeni zilizoanzishwa tangu mwaka 2011 na Waziri wa Habari, Utamaduni na Michezo Dk. Emmanuel Nchimbi.

 

Waziri wa Habari, Utamaduni na Michezo Dk. Emmanuel Nchimbi.

Nasema ni mzaha kwa sababu wahusika wamekurupuka bila kufikiria, ingawa wazo hili limekuwepo ndani ya serikali kwa miaka mingi. Na wamekurupuka katika kipindi ambacho michezo na utamaduni ina changamoto nyingi.

 

Sekta ya utamaduni imepoteza mwelekeo kitambo na hakuna aliyethubutu kufikiria namna ya kuhamasisha utamaduni wetu. Nakumbuka miaka ile ya 1980 wakati Wizara ya Utamaduni na Vijana ilivyojitahidi kuhamasisha utamaduni kwa kuandaa mashindano ya saa za maonyesho kila kanda. Hapa ndipo tulipowaona akina Mzee Saleh Ramadhan Ng’winamila na kundi lake la Hiari ya Moyo kutoka pale Dodoma pamoja na Mchoya Mtachi Malogo na kundi lake la Nyati kutoka kijiji cha Nzali mkoani Dodoma na wengineo waliovuma Kanda ya Kati.

 

Mashindano hayo, mbali ya kutafuta vikundi bora vya sanaa, lakini yaliwahamasisha Watanzania, na hasa vijana, kushiriki kikamilifu katika sanaa na utamaduni wao ili kuuenzi na kuudumisha. Leo hii vijana wengi hawajui utamaduni wao wala ngoma yoyote ya asili.

 

Wakati ule wa serikali ya chama kimoja, serikali ilikuwa inatoa ruzuku katika kuendeleza michezo na hasa kwa kusaidia timu. Lakini kwa sasa hakuna yeyote ndani ya serikali anayesikitika kuona Tanzania ikivurunda kwenye michezo mbalimbali.

 

Inaonekana kana kwamba waliopo madarakani wanaona fahari vyama vya michezo vinapopitisha bakuli kuomba misaada wakati vikikabiliwa na majukumu ya kuandaa timu kwa mashindano ya kimataifa. Zaidi, wengi wao wamekuwa wakijitokeza baada ya timu kufanya vizuri na kusema wanawapa motisha! Aibu iliyoje!

 

Badala ya serikali kuweka mikakati ya kufufua michezo ambayo inatoa ajira kwa vijana na yenye wigo mpana wa kuitangaza nchini, leo hii hakuna anayefikiria kuhamasisha michezo ikiwa ni pamoja na kurejesha mashindano ya shule za msingi na sekondari ambayo ndiyo yaliyowazalisha wanamichezo wengi walioliletea sifa taifa hili kama Filbert Bayi, Suleiman Nyambui, Gidamis Shahanga, Nzael Kyomo, Maulid Dilunga, na wengineo wengi.

Badala yake wameibuka na mzaha wa vazi la taifa, wakiwa na nia ya kuijifanyanisha na Mataifa ya Afrika Magharibi.

 

Wasichokielewa

 

Kitu pekee ambacho pengine hawakielewi wahusika ni kwamba, kwa Tanzania yenye makabila 123, vazi la taifa kupatikana ni ndoto za mchana, tena afadhali Alinacha alikuwa na kapu lake la vipodozi.

Kwa Wahehe wanaovaa ‘migolole’ na Wahadzabe wanaovaa vingozi vya kuziba maeneo nyeti tu, vazi la taifa litakuwa na maana ya kuuondoa utamaduni wao.

Mhadzabe hawezi kudharau lubega wa Mmasai, wala Mgogo hawezi kudharau kikoi cha Mzaramo, kila mmoja atauheshimu utamaduni wa mwenzake. Lakini linapokuja suala la kuwa na utambulisho mmoja wa taifa, busara ndiyo inayotakiwa ili kulipata.

Hakuna mantiki yoyote ya kujifananisha na mataifa ya Afrika Magharibi ambayo kwa miaka mingi sasa yamejitambulisha kwa mavazi yao.

Hata hivyo, yawezekana wahusika hawaelewi kwamba, mataifa hayo ya Afrika Mashariki yamefanikiwa kuwa na vazi la utambulisho kutokana na ukweli kwamba makabila ya huko yanaingilia.

Kwa mfano, Wahausa wanakadiriwa kuwa milioni 35 na wanapatikana katika nchi za Nigeria, Niger, Ghana, Chad, Togo, benin, Burkina Faso, Cameroon, Ivory Coast mpaka Sudan. Rais wa sasa wa Niger, Mahamadou Issoufou aliyeingia madarakani Aprili 7, 2011 ni Mhausa.

Wafulani nao wanapatikana katika nchi za Niger, Nigeria, Burkina Faso, Senegal, Cameroon, Mali, Guinea na Sierra Leone.

Lakini pia kuna makabila mengine ya jamii ya Wafulani kama Wawodaabe wanaopatikana Niger, Cameroon, Jamhuri ya Afrika ya Kati na Nigeria; Watoucouleur (wakulima Wafulani) wanaopatikana kwenye Bonde la Senegal, Mauritania na Mali.

Rais wa Kwanza wa Cameroon Ahmadou Ahidjo alikuwa Mfulani kama alivyokuwa Rais wa Sita wa Nigeria Shehu Shagari na Umaru Musa Yar’Adua. Jaji Mkuu wa sasa wa Sierra Leone Hajat Umu Hawa Tejan Jalloh ni Mfulani, wakati mwanasoka Ibrahim Ba wa Senegal naye ni Mfulani.

Kabila la Waekoi (au Waejagham) wanapatika Nigeria na Cameroon, kama ilivyo kwa Waefik ambao ni jamii moja na makabila ya Ibibio, Igbo (Ibo), Ogoni, Annang, Ikom, Uruan, Oron na Eket yanayopatikana katika nchi hizo.

Kwa kutolea mifano muingiliano huo, ni rahisi kwao kuwa na mavazi yanayofanana na kwa historia iliyopo, hasa ya uchifu katika nchi hizo za Afrika Magharibi, ilikuwa rahisi kwao kuendeleza mavazi hayo.

 

Mradi wa watu

 

Kutokana na mkanganyiko huu, mzaha na ndoto zinazoonekana kutotimia hata baada ya miaka kadhaa ya utafiti, Watanzania wengi wanaonyesha hofu kwamba huo ni mradi wa watu walioubuni ili kuijiingizia mapato.

Wabunifu wengi watajitokeza kila mmoja akitaka aonekane ni bora, lakini ni nani atakayeridhika kwamba vazi hilo litakuwa na mseto walau wa utamaduni wa makabila matano tu ya Tanzania?

Tangu lini vazi la taifa likatafutwa kwa kamati? Hapa lazima tuhoji maswali. Kama wakati ule tulivipata vikundi bora vya sanaa na utamaduni kupitia kwenye mashindano, kwa nini yasingeanzishwa maonyesho ya utamaduni ambayo yangetumiwa na hawa waheshimiwa kuangalia mseto gani unaoweza kuzalisha vazi la taifa?

Katika nchi ambayo miaka 28 leo asilimia 80 ya wananchi wake wanavaa ‘Kafa-Ulaya mazishi Bongo’, huku wachache hasa akina dada wa mjini wakijilipua na ‘pedo pusha’, sidhani kama kuna Mtanzania atakuwa na uwezo wa kununua hilo ‘vazi la taifa’ kwa Sh200,000 wakati kilo moja ya sukari ni Sh2,500!

Tusidanganyanye jamani, utamaduni wetu unapotea lazima tuufufue, siyo kukimbilia kwenye vazi la taifa wakati vipo vipaumbele vingi.

Watanzania hawajasahau mradi wa dawa ya kuzibia pancha ya ‘OKO’ ilivyoozesha mipira ya magari yao. Hawajasahau walivyopata shida ya usafiri kwa sababu ya mradi wa wajanja wachache wa Speed Limiters. Na sasa msiwatwishe mzigo mwingine na vazi la usanii la taifa.

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Featured

UJASUSI: Jinsi kijana wa kiume kutoka New Zealand alivyojaribu  kumuua Malikia Elizabeth II

Published

on

Shirika la Ujasusi la New Zealand  (SIS) limethibitisha kwa mara ya kwanza kwamba kulikuwa na jaribio la kumuua Malikia Elizabeth II wakati alipotembelea jiji la Kusini la Dunedin mwaka 1981.

Jaribio hilo la kumuua Malikia linalodaiwa kutekelezwa na kijana wa kiume limechochea hamasa ya polisi kutaka kujua ni kwa kiasi gani wanausalama hao walifanikiwa kuzima njama hizo.

Taarifa iliyotolewa na SIS  zinaonesha kuwa kijana huyo, Christopher Lewis (17) alipiga risasi kuelekea kwa Malikia wakati akishuka kwenye gari lake ambapo alikuwa anaenda kushuhudia Maonyesho ya Sayansi yaliyofanyika Oktoba 14, 1981 katika jiji hilo. Tukio hilo lilitokea akiwa katika ziara ya siku 8 kutembelea nchi wanachama wa Jumuiya ya Madola.

“Lewis alidhamiria kumuua Malikia, hata hivyo hakuwa katika nafasi nzuri ya kurusha risasi, hata silaha iliyotumia haikuwa katika umbali wa kuweza kumfikia mhusika,” imesema taarifa iliyotumwa SIS kwa vyombo vya habari.

Lewis ambaye anatajwa kwenye taarifa ya ujasusi kama ‘kijana msumbufu’ hakuhukumiwa kwa jaribio la kutaka kuua au kosa la uhaini. Tukio hilo lilifanywa kuwa siri ili kuzuia sifa mbaya kwa nchi (New Zealand) ambayo ilitembelewa na mgeni wa heshima. Badala yake Lewis alihukumiwa kwa kumiliki silaha kinyume na sheria na kufyatua risasi.

                       Malikia Elizabeth II akiwa ameambatana na walinzi wake alipotembelea New Zealand

Inaelezwa kuwa watu waliohudhuria tukio la kuwasili kwa Malikia walisikia mlio wa risasi lakini Polisi waliokuwa wanasimamia usalama katika eneo hilo la Dunedin waliwaambia kuwa ilikuwa ni sauti ya kuanguka kwa kitu au magari kugongana.

“Uchunguzi wa sasa wa polisi juu milio iliyosikika umefanywa kwa umakini na wawakilishi wa vyombo vya habari wamepata mrejesho kuwa kelele zilisababishwa na baruti”, inaeleza ripoti kutoka SIS iliyotolewa mwaka 1981 baada ya kutokea tukio hilo.

Kulingana taarifa za ujasusi zinaeleza kuwa polisi wamekuwa wakifuatilia nyendo za Lewis tangu 1986 ambapo Malikia alitembelea tena New Zealand wakiogopa kuwa anaweza kutekeleza tena uhalifu huo. Kuwekwa wazi kwa siri hiyo kumewaibua polisi ambao wameanza kuchunguza upya kesi hiyo.

Zaidi ya muongo mmoja uliopita, Lewis alihukumiwa kwa mauaji ya mwanamke mmoja katika mji wa Auckland na kumteka mtoto wa kike ambapo baadaye alimtupa karibu na kanisa.

Kulingana na taarifa mbalimbali za wakati huo zinaeleza kuwa Lewis alijidhuru kwa umeme akiwa gerezani mnamo 1997 akisubiri hukumu ya kuua. Lakini alikana mashtaka ya kuua kwa ujumbe mfupi wa kifo (suicide note).

New Zealand ilipata uhuru mwaka 1947 kutoka kwa Uingereza lakini inamuheshimu Malikia kama kiongozi wa taifa. Ameitembelea nchi hiyo kama Malikia mara 10 na mara ya mwisho ilikuwa 2002.

Continue Reading

Featured

FREEDOM HOUSE: Tanzania ina uhuru kiasi, kufungiwa vyombo vya habari, kuzuia mikutano ya kisiasa kuididimiza kwenye nchi zisizo na uhuru kabisa

Published

on

Ripoti mpya iliyotolewa na taasisi huru ya Freedom House imesema misingi ya demokrasia ikiwemo uhuru wa vyombo vya habari na haki ya kukusanyika imeendelea kudhoofika nchini Tanzania na hali hiyo isiporekebishwa itaingia kwenye kundi la nchi zisizo na uhuru kabisa duniani.

Kulingana na  Freedom House  ambao walichambua data katika nchi 195 za ulimwenguni katika mwaka 2017 wamebaini kuwa nchi 88 zina uhuru,  58 zimejumuishwa kwenye kundi la nchi zenye uhuru kiasi huku 48 zikiwekwa kwenye kundi la nchi zisizo na uhuru kabisa.

Ripoti hiyo imebainisha kuwa misingi ya demokrasia ikiwemo uchaguzi usio huru na haki, uhuru wa kujieleza umeendelea kushuka kwa mwaka wa 12 mfufululizo duniani kote. Miongoni mwa matokeo yaliyostaajabisha ni kudhoofika kwa  Marekani ambayo ni mama wa demokrasia kutokana na uchunguzi unaofanywa na Mwendesha Mashtaka Maalumu kuhusu Urusi kuingilia uchaguzi mkuu wa mwaka 2016 ambao ulimpa ushindi Rais Donald Trump.

Tanzania imewekwa kwenye nchi 88 ambazo zina uhuru kiasi lakini inatahadharishwa kuwa inaweza kuingia kwenye nchi zisizo na uhuru kabisa. Tahadhari hiyo inatokana na mwenendo wa viongozi wa serikali kufungia vyombo vya habari, kuzuia mikutano ya hadhara ya vyama vya siasa, kushtakiwa kwa watumiaji wa mitandao ya kijamii kwa tuhuma za uchochezi na kukamatwa kwa wapinzani wa kisiasa ambao wanakosoa na kutoa mawazo yanayotofautiana na serikali.

Pia utekelezaji wa Sheria ya Takwimu ya mwaka 2015, Sheria ya Huduma ya Habari ya mwaka 2016 na Sheria ya Makosa ya Mtandao  ya mwaka 2015 umekuwa ukilalamikiwa na wadau wa maendeleo kuwa ni mkakati wa kudhoofisha uhuru wa kutoa maoni, uwazi na uwajibikaji.

Kituo cha Sheria na Haki za Binadamu (LHRC) nchini hivi karibuni kilitoa tamko la tathmini ya uchaguzi mdogo wa marudio wa kuchagua madiwani uliofanyika katika kata 43 kwenye mikoa 19 ya Tanzania  Novemba 24 mwaka jana ambapo kilibaini mambo mbalimbali ya ukiukwaji wa haki za binadamu.

Tathmini hiyo iliibua mambo mbalimbali ikiwemo matumizi mabaya ya nguvu ya vyombo vya dola, matukio ya watu kutekwa na watu wasiojulikana, watu kupigwa, kujeruhiwa  kwa lengo la kuharibu na kuvuruga uchaguzi  na vilevile kuwatia hofu wapiga kura.

 

Afrika Mashariki hali bado tete

Tanzania inaungana nchi nyingine za Afrika Mashariki ikiwemo Kenya na Uganda ambazo nazo zimewekwa kwenye kundi la nchi zenye uhuru kiasi huku za Rwanda, Burundi na Sudan ya Kusini zimejumuishwa kwenye nchi zisizo na uhuru kabisa.

Awali Uganda ilikuwa kwenye nchi zisizo na uhuru kabisa lakini imepanda hadi kwenye uhuru kiasi kwasababu ya  kuimarika kwa tasnia ya habari na utashi wa wanahabari, blogu na  uhuru wa wananchi kutoa maoni yao licha ya mazingira ya kisiasa kuminywa na utawala wa muda mrefu wa Rais Yoweri Museveni.

Rais Museveni mwenye umri wa miaka 73 amekuwepo madarakani  tangu 1986 amefanikiwa kubadilisha sheria  ya ukomo wa umri wa miaka 75 wa kugombea urais ambapo atapata fursa ya kugombea tena mwaka 2021. Chaguzi nchini Uganda zimekuwa zikitawaliwa na vurugu za polisi na wananchi, kuzimwa kwa intaneti na kuwekwa kizuizini kwa viongozi wa upinzani ikiwemo Kizza Besigye wa chama cha Forum for Democratic Change.

Kwa upande wa Kenya ambayo imekuwa ikisifika kwa kuimarisha misingi ya demokrasia katika ukanda wa Afrika Mashariki ambapo kwa mara ya kwanza mahakama ilifanikiwa kubatilisha matokeo ya uchaguzi wa Urais yaliyompa ushindi Rais Uhuru Kenyatta uliofanyika Agosti 2018. Uchaguzi ulirudiwa na Rais Kenyatta alichaguliwa tena.

Marudio ya uchaguzi yalilamikiwa na baadhi ya wachambuzi wa masuala ya kisiasa kuwa hayakuzingatia haki za binadamu ambapo watu ambao walipinga uchaguzi huo walikumbana na mkono wa dola. Matendo hayo ndiyo yaliiweka Kenya kwenye kundi la nchi zilizo na uhuru kiasi.

Burundi na Sudan Kusini zimewekwa kwenye kundi la nchi zisizo na uhuru kabisa kutokana na mapigano ya kikabila ambayo yamedhoofisha mfumo wa kisiasa wa kuongoza nchi. Vyombo vya habari na wananchi wanaotoa maoni tofauti na serikali wamekuwa wakiteswa, kufungwa na kuuwawa.

Chanzo: Freedom House           – Nchi zisizo na  uhuru  – Nchi zenye uhuru     – nchi zenye uhuru kiasi   

 

Hali ilivyo Afrika

Afrika kama zilivyo nchi za Afrika Mashariki hali ya demokrasia siyo ya kuridhisha ikizingatiwa kuwa asilimia 11 ya wakazi wapatao bilioni 1.02 wa bara hilo ndio wana uhuru wa kweli, huku 52% wana uhuru kiasi na 37% hawa uhuru kabisa.

Ripoti ya Freedom House inaeleza kuwa waliangazia nchi 49 za Afrika na kugundua kuwa nchi 8 (18%) ndio zina uhuru wa kweli, nchi 22 (43%) zina uhuru kiasi na 19 (39%) hazina uhuru kabisa. Nchi zinazotajwa kuwa na uhuru ni Afrika Kusini, Namibia, Botswana, Ghana, Togo, Senegal na Kisiwa cha Sao Tome.

 Sababu ya nchi nyingi za Afrika kuwepo kwenye kundi la zisizo na uhuru ni matokeo ya viongozi kukaa madarakani muda mrefu, vurugu za kisiasa na kikabila ambazo zimekuwa zikihatarisha haki za binadamu.

 

Demokrasia ya Dunia

Demokrasia ya dunia inakabiliwa na mzozo mkubwa wa kisiasa kuliko wakati mwingine ambapo mwaka 2017 ulishuhudia ukiukwaji mkubwa wa haki za binadamu ikiwemo kuminywa kwa  uchaguzi huru na kweli, haki za watu wachache, uhuru wa kujieleza, utawala wa sheria.

Nchi 71 kati ya 195 zimeshuhudiwa zikiteteleka katika kulinda haki za kisiasa na jamii ambapo ni nchi 35 tu ndizo zimeweza kulinda haki hizo. Kudhoofika kwa demokrasia kunaendelea kushuka kwa miaka 12 mfululizo na hatua muhimu zisipochukuliwa amani ya dunia itawekwa rehani.

Marekani ambayo ni bingwa wa demokrasia duniani nayo imeripotiwa na taasisi ya Freedom House kudhoofika katika kulinda haki za kisiasa na kijamii na kuzua mgongano wa mawazo miongoni mwa nchi zinazoibukia katika kujenga demokrasia ya dunia.

Tangu kuisha kwa vita baridi, nchi nyingi ziliachana na utawala wa kiimla na kugeukia demokrasia ya vyama vingi lakini hali hiyo imeanza kujitokeza tena ambapo idadi ya viongozi wanaoongoza kwa udikteta inaongezeka.

 

Uhuru wa nchi moja unategemea uhuru wa nchi zote

Demokrasia itabaki kuwa tunu muhimu kwa jamii zilizostaarabika, ikifungua milango ya uwazi, mawazo na fursa mpya na zaidi ya yote kulinda uhuru wa mtu mmoja mmoja. Ikiwa watu duniani kote wanadai mazingira mazuri ya kisiasa ni dhahiri wanakumbatia misingi ya demokrasia: uchaguzi huru, uhuru wa kujieleza, uwazi na uwajibikaji wa serikali, utawala wa sheria ambao hauingiliwi na polisi, jeshi au taasisi nyingine za nchi.

Hata hivyo, Karne ya 21 imeshuhudia ugumu wa kuifanya demokrasia kuwa endelevu ambapo baadhi ya nchi zinatekeleza lakini zingine zinapuuza. Utawala wa kidekteta wa Urusi na China unatambua wazi ili uendelee kuwepo unahitaji kuimarisha demokrasia katika nchi nyingine ili ziendelee kufaidika na mahusiano ya kidiplomasia. Ukuaji wa  demokrasia ni kulinda haki za watu wote duniani kupitia utandawazi   

Continue Reading

Afya

Is Tanzania’s Adolescent Fertility Rate Three Times Higher Than Global Counterparts?

Published

on

The Comprehensive Community-Based Rehabilitation in Tanzania (CCBRT), an organization ​which works to provide affordable medical and rehabilitative services for mothers and newborns throughout Dar-es-Salaam, marked World Contraception Day on September 26 with a call for more efforts to meet the reproductive health needs of teens between 15 and 19 years old.

The report highlights a worrying statistic — Tanzania’s adolescents are having almost three times as many children on average as their global counterparts, with 135 births per 1000 girls reported in the country, compared to an average of 44 per 1000 girls aged 15–19 worldwide in 2015.

CCRBT attributes the high adolescent fertility rate to a lack of access to contraceptive services, with Technical Advisor for Nursing Bola Abbas saying, that only about 8 per cent of current family planning clients are between the ages of 15 to 19.

On a national scale, Abbas explains, demand for family planning among adolescent girls is still very low, with only one out of every three of those who are sexually active within the 15 to 19 age group using modern contraceptive methods.

So the question is, how does Tanzania’s adolescent fertility rate compare to that of the rest of the world?

Pesacheck investigated the claim that Tanzanian adolescents are having three times as many children as their peers in the rest of the world and found that the statement is TRUE for the following reasons:

Tanzania’s adolescent fertility numbers are rather high, with 4.4% of girls aged 15 having given birth according to the country’s Demographic and Health Survey.

The Sustainable Development Goals call for countries to ensure universal access to sexual and reproductive healthcare services, including family planning, information and education, and the integration of reproductive health into national strategies and programmes by 2030.

The indicators for this goal are the proportion of women of reproductive age (15–49 years) who have their need for family planning satisfied with modern methods, and the adolescent birth rate (10–14 years and 15–19 years) per 1,000 women in that age group.

For several sub-Saharan countries, Tanzania included, access to modern family planning methods is low for this particular age group, and as a result, the regional average is 105 births per 1,000, which is more than double the global average.

Tanzania’s National Bureau of Statistics produced a national fertility and nuptiality report based on data from the 2012 national census, which shows that Adolescent Fertility Rate (AFR) was 81 births per 1,000 women aged 15–19.

The report further shows that in 2012, 23.3% of adolescent girls in the country had given birth to at least one child. Additionally, 42.2% of girls who had never attended school had given birth, compared to just 9% of those who had reached university.

This shows that there is a need for contraceptive access for teenage girls in Tanzania, especially for girls in rural areas and those with limited access to education.

The Tanzania Demographic and Health Survey 2015–16 indicates that 27% of girls aged 15–19 have given birth. Crude birth rates for girls aged 15–19 show that there 135 births per 1,000 girls in Mainland Tanzania and 132 per 1,000 girls in Zanzibar, way above the global average of 44. The data also shows that contraceptive access for this age group is also quite low, with 10.4% of girls aged 15–49 using any form of contraception.

It would therefore appear that the lack of access to contraceptives is contributing to the increased likelihood of adolescent girls getting pregnant.

So the claim by CCBRT that Tanzania’s adolescent fertility rate is almost three times the global average is TRUE. This is driven largely by a lack of access to contraceptives for young people in the 15–19 age group, and the relatively high levels of poverty that have driven many out of school and into early marriage.

As a result, the country is unlikely to meet the Sustainable Development Goal of overall good health and wellbeing of mothers unless it puts measures in place to ensure universal access to sexual and reproductive health-care services for girls and women of all ages.

Do you want us to fact-check something a politician or other public figure has said about public finances? Complete this form, or reach out to us on any of the contacts below, and we’ll help ensure you’re not getting bamboozled.

This report was written by PesaCheck Fellow Belinda Japhet, a Communications Consultant, Online Editor based in Tanzania. The infographics are by PesaCheck Fellow Brian Wachanga, who is a Kenyan civic technologist interested in data visualisation. This report was edited by PesaCheck Managing Editor Eric Mugendi.

Continue Reading

Muhimu Kusoma

Copyright © 2018 FikraPevu.com